استاندارد پشت آن
کارت پروازهای هواپیمایی از چیدمان دادهای استفاده میکنند که قطعنامه IATA 792، استاندارد کارت پرواز بارکددار، تعیین کرده است. این استاندارد اجازه میدهد اسکنر هر ایرلاین یا فرودگاه کارت پرواز هر شرکت هواپیمایی را بخواند، از جمله برای پروازهای ترانزیت.
اعضای IATA در دهه ۲۰۰۰ از کارت پروازهای نوار مغناطیسی به کارت پروازهای بارکددار رفتند و صنعت حدود سال ۲۰۱۰ به پذیرش کامل BCBP رسید.
چه نوع بارکدهایی استفاده میشود
کارت پروازهای چاپی از PDF417، بارکد خطی پشتهای، استفاده میکنند. کارت پروازهای موبایلی که روی صفحه گوشی نشان داده میشوند میتوانند Aztec، QR یا Data Matrix به کار ببرند، و Aztec بهویژه در برنامههای ایرلاین و کیف پولهای گوشی رایج است.
داده درونی با هر نمادگانی همان متن با قالب ثابت است، پس نوع بارکد بیشتر بازتاب چیزی است که اسکنرها و رسانه بهتر کنترل میکنند.
بارکد چه چیزی دارد
داده بیشتر متن ساده و رمزگذارینشده در فیلدهای با عرض ثابت است و هر خوانشگر بارکدی میتواند آن را رمزگشایی کند. بخش اجباری هر قطعه پرواز را پوشش میدهد و فیلدهای اختیاری میتوانند مواردی مثل شماره مسافر مکرر اضافه کنند، و پس از آن امضای امنیتی اختیاری میآید.
- نام مسافر (نام خانوادگی و نام کوچک)
- کد رزرو (کد PNR)
- کدهای فرودگاه مبدأ و مقصد
- ایرلاین و شماره پرواز
- تاریخ پرواز، بهصورت روز سال
- کابین، صندلی و شماره ترتیب چکاین
چرا عکس کارت پرواز را منتشر نکنیم
عکس کارت پرواز، حتی فقط بارکدش، میتواند نام مسافر و کد رزرو را افشا کند. با همین دو مورد، کسی اغلب میتواند در وبسایت ایرلاین وارد رزرو شود، جزئیات شخصی را ببیند و در بعضی موارد سفر را عوض یا لغو کند.
امنتر این است که کارت پروازها را خصوصی نگه دارید و کارت پروازهای چاپی را بعد از سفر بهجای دور انداختن کامل خرد کنید.