Data Matrix را چطور بشناسیم
Data Matrix را از الگوی یابش میشناسند: دو لبه مجاور «L» تیره توپری میسازند و دو لبه مقابل مثل خطکش ماژولهای تیره و روشن را یکدرمیان دارند. L به اسکنر میگوید نماد کجاست و چقدر چرخیده است؛ لبههای متناوب تعداد ماژولها را میدهند.
نمادهای بزرگتر به چند ناحیه داده تقسیم میشوند که با خطوط همترازی داخلی از هم جدا شدهاند. حاشیه سکوت دستکم یک ماژول است، که بخشی از دلیل جا شدن Data Matrix روی سطوح بسیار کوچک است.
ECC 200 و ظرفیت
کدهای Data Matrix امروزی از نسخه ECC 200 استفاده میکنند که تصحیح خطای Reed–Solomon اعمال میکند. گونههای قدیمیتر ECC 000 تا ECC 140 طرح دیگری داشتند و برای کاربردهای جدید منسوخ به حساب میآیند. در ECC 200 مقدار تصحیح خطا با اندازه نماد ثابت میشود و جداگانه انتخاب نمیشود.
- اندازههای مربعی: از ۱۰×۱۰ تا ۱۴۴×۱۴۴ ماژول
- اندازههای مستطیلی: اندازههای کوچکی مثل ۸×۱۸ تا ۱۶×۴۸ ماژول
- بزرگترین نماد: تا ۳٬۱۱۶ رقم عددی، ۲٬۳۳۵ نویسه الفباییعددی یا ۱٬۵۵۶ بایت
- حاشیه سکوت: دستکم ۱ ماژول
Data Matrix کجا استفاده میشود
Data Matrix انتخاب رایج برای نشانهگذاری اقلام کوچک است. روی قطعات الکترونیکی و بردهای مدار، روی قطعات فلزی با حکاکی لیزری یا نقطهکوبی، و روی بستههای دارویی و تجهیزات پزشکی به کار میرود. شکل GS1 آن، GS1 DataMatrix، در بخش سلامت بسیار رایج است.
بسیاری از برنامههای اسکن گوشی و SDKهای بارکد Data Matrix را میخوانند، هرچند برنامههای دوربین داخلی روی کدهای QR متمرکزند، پس Data Matrix بیشتر برای زنجیره تأمین مناسب است تا بازاریابی مصرفکننده.