Arkasındaki standart
Havayolu biniş kartları, Bar Coded Boarding Pass standardı olan IATA Kararı 792'nin belirlediği veri düzenini kullanır. Bu, her havayolu veya havalimanı tarayıcısının aktarmalı uçuşlar dahil herhangi bir taşıyıcının kartını okumasını sağlar.
IATA üyeleri 2000'ler boyunca manyetik şeritli kartlardan barkodlu biniş kartlarına geçti ve sektör tam BCBP benimsemesine 2010 civarında ulaştı.
Hangi barkod türleri kullanılır
Basılı biniş kartları, yığılmış doğrusal bir barkod olan PDF417 kullanır. Telefon ekranında gösterilen mobil biniş kartları Aztec, QR veya Data Matrix kullanabilir; Aztec havayolu uygulamalarında ve telefon cüzdanlarında özellikle yaygındır.
Hangi simge sistemi kullanılırsa kullanılsın içerideki veri aynı sabit biçimli metindir; bu yüzden barkod türü çoğunlukla tarayıcıların ve ortamın en iyi neyi işlediğini yansıtır.
Barkod neler içerir
Veri çoğunlukla sabit genişlikli alanlarda düz, şifresiz metindir ve her barkod okuyucu onu çözebilir. Zorunlu kısım her uçuş ayağını kapsar; isteğe bağlı alanlar sık uçan yolcu numaraları gibi kalemler ekleyebilir; ardından isteğe bağlı bir güvenlik imzası gelir.
- Yolcu adı (soyadı ve adı)
- Rezervasyon referansı (PNR kodu)
- Kalkış ve varış havalimanı kodları
- Havayolu ve uçuş numarası
- Uçuş tarihi, yılın günü olarak
- Kabin, koltuk ve check-in sıra numarası
Biniş kartı fotoğrafı neden paylaşılmamalı
Yalnızca barkodu bile içeren bir biniş kartı fotoğrafı, yolcunun adını ve rezervasyon referansını ortaya çıkarabilir. Bu iki bilgiyle biri çoğu zaman havayolunun web sitesinde rezervasyona giriş yapabilir, kişisel ayrıntıları görebilir ve bazı durumlarda seyahati değiştirebilir veya iptal edebilir.
Biniş kartlarını gizli tutmak ve basılı olanları seyahatten sonra bütün halde atmak yerine parçalamak daha güvenlidir.