استاندارد چه چیزی را پوشش میدهد
ISO/IEC 24778 کد Aztec را مشخص میکند: الگوی یاب هدفمانند مرکزی، نشانههای جهتیابی، شبکه مرجع، لایههای داده که به بیرون مارپیچ میشوند و تصحیح خطای Reed–Solomon. الگوریتم رمزگشایی مرجع را هم دارد.
کد Aztec را اندرو لانگاکر جونیور در Welch Allyn در اواسط دهه ۱۹۹۰ ابداع کرد و پیش از اینکه در ۲۰۰۸ استاندارد ISO شود بهصورت مشخصات AIM منتشر شد. ویرایش دوم در ۲۰۲۴ منتشر شد.
اندازهها و ظرفیت
کدهای Aztec در شکلهای فشرده با ۱ تا ۴ لایه و شکلهای گستره کامل با ۱ تا ۳۲ لایه عرضه میشوند. کوچکترین نماد فشرده ۱۵ × ۱۵ ماژول و بزرگترین نماد گستره کامل ۱۵۱ × ۱۵۱ ماژول است.
بزرگترین نماد تا ۳٬۸۳۲ رقم، ۳٬۰۶۷ نویسه الفبایی یا ۱٬۹۱۴ بایت جا میدهد. سهم تصحیح خطا را کدگذار انتخاب میکند و حدود ۲۳ درصد اغلب بهعنوان پیشفرض توصیه میشود.
- فشرده: ۱ تا ۴ لایه، ۱۵ × ۱۵ تا ۲۷ × ۲۷ ماژول
- گستره کامل: ۱ تا ۳۲ لایه، ۱۹ × ۱۹ تا ۱۵۱ × ۱۵۱ ماژول
- بیشترین ظرفیت: ۳٬۸۳۲ رقم یا ۱٬۹۱۴ بایت
- حاشیه سکوت لازم نیست
کجا استفاده میشود
چون الگوی یاب وسط است، کد Aztec حاشیه سکوت نمیخواهد و میشود آن را درست تا لبه برچسب چاپ کرد یا تمامصفحه روی گوشی نشان داد. روی بلیتهای حملونقل، از جمله بسیاری از بلیتهای قطار و کارت پروازهای موبایلی، رایج است.