Co zawiera vCard
vCard to zwykły tekst złożony z oznaczonych wierszy, otwarty przez BEGIN:VCARD i zamknięty przez END:VCARD. Każdy wiersz zawiera jedną właściwość, taką jak sformatowane imię i nazwisko, numer telefonu albo adres e-mail. Ten sam tekst znajduje się w pliku .vcf, gdy kontakty są eksportowane z telefonu lub programu pocztowego.
Minimalna vCard 3.0 dla kodu QR wygląda tak, po jednej właściwości w wierszu: BEGIN:VCARD, VERSION:3.0, N:Lee;Jordan, FN:Jordan Lee, ORG:Maple Street Bakery, TEL:+15035550123, EMAIL:jordan@example.com, URL:https://example.com, END:VCARD. N zawiera ustrukturyzowane imię i nazwisko (najpierw nazwisko, oddzielone średnikami), a FN nazwę w postaci, w jakiej ma być wyświetlana.
- N: ustrukturyzowane imię i nazwisko (nazwisko;imię;drugie imię;przedrostek;przyrostek)
- FN: nazwa wyświetlana
- TEL: numer telefonu, najlepiej w formacie międzynarodowym
- EMAIL: adres e-mail
- ORG: firma lub organizacja
- TITLE: stanowisko
- URL i ADR: strona internetowa i adres pocztowy
Której wersji użyć
Wersja 3.0 nadal jest najbezpieczniejszym wyborem dla kodów QR, bo odczytuje ją prawie każdy telefon. Zdefiniowano ją w RFC 2426 z 1998 roku. Wersja 4.0, zdefiniowana w RFC 6350 w 2011 roku, jest obecną normą i wymaga UTF-8, ale niektóre starsze czytniki obsługują ją mniej spójnie.
Wersja 3.0 oczekuje zarówno N, jak i FN, a 4.0 wymaga tylko FN. Niezależnie od wersji wiersz VERSION powinien znajdować się zaraz po BEGIN:VCARD.
Rozmiar i kompromisy przy skanowaniu
Każde pole dodane do vCard dodaje znaki, a więcej znaków oznacza gęstszy kod QR z mniejszymi modułami. Wizytówka z imieniem i nazwiskiem, jednym numerem telefonu i jednym adresem e-mail skanuje się łatwo nawet w rozmiarze wizytówki. Dodanie adresu pocztowego, kilku numerów, długiej notatki albo osadzonego zdjęcia może przesunąć kod do wersji, która wymaga wydruku o wiele większego.
Zwykłym problemem są zdjęcia: obraz zakodowany w base64 może mieć tysiące znaków i rzadko mieści się w praktycznym kodzie. Częstą alternatywą jest zakodowanie krótkiego linku do hostowanego pliku .vcf albo strony kontaktowej, co utrzymuje kod mały i pozwala później zmieniać dane.