vCard neler içerir
vCard, BEGIN:VCARD ile açılıp END:VCARD ile kapanan, etiketli satırlardan oluşan düz metindir. Her satır, biçimlendirilmiş ad, telefon numarası veya e-posta adresi gibi bir özellik tutar. Kişiler bir telefondan veya e-posta programından dışa aktarıldığında bir .vcf dosyasının tuttuğu metin de aynıdır.
Bir QR kod için asgari vCard 3.0 şöyle görünür; satır başına bir özellik: BEGIN:VCARD, VERSION:3.0, N:Lee;Jordan, FN:Jordan Lee, ORG:Maple Street Bakery, TEL:+15035550123, EMAIL:jordan@example.com, URL:https://example.com, END:VCARD. N yapılandırılmış adı (önce soyadı, noktalı virgülle ayrılmış), FN ise görüntülenecek adı tutar.
- N: yapılandırılmış ad (soyadı;adı;ikinci ad;önek;sonek)
- FN: görünen ad
- TEL: telefon numarası, tercihen uluslararası biçimde
- EMAIL: e-posta adresi
- ORG: şirket veya kuruluş
- TITLE: unvan
- URL ve ADR: web sitesi ve posta adresi
Hangi sürüm kullanılmalı
Sürüm 3.0, hemen her telefon onu okuduğu için QR kodlar açısından hâlâ en güvenli seçimdir. 1998 tarihli RFC 2426'da tanımlanmıştır. 2011'de RFC 6350'de tanımlanan sürüm 4.0 güncel standarttır ve UTF-8 ister; ancak bazı eski okuyucular bunu daha tutarsız işler.
Sürüm 3.0 hem N hem FN bekler; 4.0 ise yalnızca FN ister. Hangi sürüm kullanılırsa kullanılsın VERSION satırı BEGIN:VCARD'ın hemen ardından gelmelidir.
Boyut ve tarama dengesi
vCard'a eklenen her alan karakter ekler ve daha çok karakter, daha küçük modüllü daha yoğun bir QR kod demektir. Bir ad, bir telefon numarası ve bir e-postası olan kart, kartvizit boyutunda bile kolay taranır. Posta adresi, birkaç numara, uzun bir not veya gömülü bir fotoğraf eklemek kodu çok daha büyük basılması gereken bir sürüme itebilir.
Fotoğraflar olağan sorundur: base64 kodlu bir görsel binlerce karaktere ulaşabilir ve pratik bir koda nadiren sığar. Yaygın bir alternatif, barındırılan bir .vcf dosyasına veya kişi sayfasına kısa bir link kodlamaktır; bu, kodu küçük tutar ve ayrıntıların sonradan değişmesine izin verir.