Różnica w jednym zdaniu
Statyczny kod QR zawiera sam adres docelowy, a dynamiczny zawiera krótki link do usługi przekierowującej, która kieruje skanującego do celu. Oba są zwykłymi kodami QR, różnią się tylko tym, jakie dane niosą. Skaner nie odróżni ich, dopóki nie otworzy linku.
Na przykład statyczny kod dla piekarni Maple Street mógłby zawierać wprost adres https://maplestreetbakery.example/menu. Wersja dynamiczna zawierałaby coś w rodzaju https://go.example/ab12, a usługa przekierowałaby ten link na stronę z menu.
Kiedy używać którego
Kody statyczne pasują do treści, które nigdy się nie zmienią i mają działać bez żadnej zewnętrznej usługi. Dane logowania do Wi-Fi, wizytówki, zwykły tekst i kody płatnicze ze stałymi danymi konta są zwykle statyczne, a wiele formatów, jak Wi-Fi i vCard, działa tylko jako kody statyczne, bo telefon czyta dane offline.
Kody dynamiczne pasują do materiałów drukowanych, które mają przetrwać dłużej niż jeden adres URL, jak opakowania, tablice i broszury. Ponieważ przekierowanie odbywa się na serwerze, właściciel może zmienić cel po wydruku, dodać parametry UTM i liczyć skany.
- Statyczny: bez zależności od usługi, działa zawsze, nie da się go edytować ani śledzić
- Dynamiczny: edytowalny cel, liczba skanów i analityka, krótsze dane, więc kod może być mniej gęsty
- Dynamiczny: przestaje działać, jeśli usługa przekierowująca zostanie zamknięta albo konto wygaśnie
Kompromis, który trzeba uwzględnić
Główne ryzyko dynamicznego kodu QR polega na tym, że zależy on od działania usługi przekierowującej. Jeśli dostawca zamknie działalność, zmieni warunki albo skończy się subskrypcja, wszystkie wydrukowane egzemplarze mogą przestać działać naraz. Właściciele drukujący duże nakłady często wybierają dostawcę, który pozwala użyć własnej domeny, albo prowadzą rejestr każdego kodu, żeby w razie potrzeby wydrukować go ponownie.