Wat een vCard bevat
Een vCard is gewone tekst van regels met labels, geopend met BEGIN:VCARD en gesloten met END:VCARD. Elke regel bevat één eigenschap, zoals de opgemaakte naam, een telefoonnummer of een e-mailadres. Dezelfde tekst staat in een .vcf-bestand wanneer contacten uit een telefoon of e-mailprogramma worden geëxporteerd.
Een minimale vCard 3.0 voor een QR-code ziet er zo uit, één eigenschap per regel: BEGIN:VCARD, VERSION:3.0, N:Lee;Jordan, FN:Jordan Lee, ORG:Maple Street Bakery, TEL:+15035550123, EMAIL:jordan@example.com, URL:https://example.com, END:VCARD. N bevat de gestructureerde naam (achternaam eerst, gescheiden door puntkomma’s) en FN de naam zoals die getoond moet worden.
- N: gestructureerde naam (achternaam;voornaam;tweede naam;voorvoegsel;achtervoegsel)
- FN: weergavenaam
- TEL: telefoonnummer, bij voorkeur in internationaal formaat
- EMAIL: e-mailadres
- ORG: bedrijf of organisatie
- TITLE: functietitel
- URL en ADR: website en postadres
Welke versie je moet gebruiken
Versie 3.0 is nog steeds de veiligste keuze voor QR-codes omdat vrijwel elke telefoon hem leest. Hij is gedefinieerd in RFC 2426 uit 1998. Versie 4.0, gedefinieerd in RFC 6350 in 2011, is de huidige norm en vereist UTF-8, maar sommige oudere lezers verwerken hem minder consistent.
Versie 3.0 verwacht zowel N als FN, terwijl 4.0 alleen FN vereist. Welke versie je ook gebruikt, de regel VERSION hoort direct na BEGIN:VCARD te staan.
Afwegingen bij grootte en scannen
Elk veld dat je aan een vCard toevoegt, voegt tekens toe, en meer tekens betekenen een dichtere QR-code met kleinere modules. Een kaart met een naam, één telefoonnummer en één e-mailadres scant makkelijk, zelfs op visitekaartjesformaat. Een postadres, meerdere nummers, een lange notitie of een ingebedde foto kunnen de code naar een versie duwen die veel groter moet worden gedrukt.
Foto’s zijn het gebruikelijke probleem: een base64-gecodeerde afbeelding kan duizenden tekens beslaan en past zelden in een praktische code. Een gangbaar alternatief is een korte link naar een gehost .vcf-bestand of contactpagina te coderen, wat de code klein houdt en de gegevens later laat wijzigen.