vCard मध्ये काय असते
vCard हा लेबल असलेल्या ओळींचा साधा मजकूर आहे, जो BEGIN:VCARD ने उघडतो आणि END:VCARD ने बंद होतो. प्रत्येक ओळीत एक गुणधर्म असतो, जसे की फॉरमॅट केलेले नाव, फोन नंबर किंवा ईमेल पत्ता. फोन किंवा ईमेल प्रोग्राममधून कॉन्टॅक्ट्स एक्स्पोर्ट केल्यावर .vcf फाइलमध्ये तोच मजकूर असतो.
QR कोडसाठी किमान vCard 3.0 असे दिसते, प्रत्येक ओळीत एक गुणधर्म: BEGIN:VCARD, VERSION:3.0, N:Lee;Jordan, FN:Jordan Lee, ORG:Maple Street Bakery, TEL:+15035550123, EMAIL:jordan@example.com, URL:https://example.com, END:VCARD. N मध्ये संरचित नाव असते (आडनाव आधी, अर्धविरामांनी वेगळे केलेले) आणि FN मध्ये दाखवायचे नाव.
- N: संरचित नाव (आडनाव;नाव;मधले नाव;उपसर्ग;प्रत्यय)
- FN: दाखवायचे नाव
- TEL: फोन नंबर, शक्यतो आंतरराष्ट्रीय स्वरूपात
- EMAIL: ईमेल पत्ता
- ORG: कंपनी किंवा संस्था
- TITLE: पदनाम
- URL आणि ADR: वेबसाइट आणि टपाल पत्ता
कोणती आवृत्ती वापरावी
QR कोडसाठी आवृत्ती 3.0 अजूनही सर्वात सुरक्षित निवड आहे, कारण जवळजवळ प्रत्येक फोन ती वाचतो. ती 1998 च्या RFC 2426 मध्ये परिभाषित आहे. 2011 मधील RFC 6350 मध्ये परिभाषित आवृत्ती 4.0 हे सध्याचे मानक आहे आणि ती UTF-8 आवश्यक करते, पण काही जुने रीडर तिला कमी सातत्याने हाताळतात.
आवृत्ती 3.0 ला N आणि FN दोन्ही अपेक्षित असतात, तर 4.0 ला फक्त FN आवश्यक असते. कोणतीही आवृत्ती वापरली तरी VERSION ओळ BEGIN:VCARD च्या लगेच नंतर आली पाहिजे.
आकार आणि स्कॅनिंगमधील तडजोड
vCard मध्ये जोडलेले प्रत्येक फील्ड अक्षरे वाढवते, आणि जास्त अक्षरे म्हणजे लहान मॉड्यूलसह जास्त दाट QR कोड. नाव, एक फोन नंबर आणि एक ईमेल असलेले कार्ड बिझनेस-कार्ड आकारातही सहज स्कॅन होते. टपाल पत्ता, अनेक नंबर, लांब टीप किंवा एम्बेड केलेला फोटो जोडल्यास कोड अशा आवृत्तीकडे जाऊ शकतो जिला खूप मोठी छपाई लागते.
फोटो ही नेहमीची अडचण आहे: base64-एन्कोड केलेली इमेज हजारो अक्षरांची होऊ शकते आणि व्यावहारिक कोडमध्ये क्वचितच बसते. सामान्य पर्याय म्हणजे होस्ट केलेल्या .vcf फाइल किंवा कॉन्टॅक्ट पेजची शॉर्ट लिंक एन्कोड करणे, ज्यामुळे कोड लहान राहतो आणि तपशील नंतर बदलता येतात.