फरक एका वाक्यात
स्टॅटिक QR कोडमध्ये गंतव्यच असते, तर डायनॅमिक QR कोडमध्ये रीडायरेक्ट सेवेची छोटी लिंक असते, जी स्कॅन करणाऱ्याला गंतव्याकडे पाठवते. दोन्ही सामान्य QR कोडच आहेत; फरक फक्त त्यांच्यातील डेटामध्ये आहे. लिंक उघडेपर्यंत स्कॅनरला ते वेगळे ओळखता येत नाहीत.
उदाहरणार्थ, मेपल स्ट्रीट बेकरीचा स्टॅटिक कोड https://maplestreetbakery.example/menu थेट एन्कोड करू शकतो. डायनॅमिक आवृत्ती https://go.example/ab12 सारखे काहीतरी एन्कोड करेल, आणि सेवा ती लिंक मेनू पेजकडे पाठवेल.
कोणता केव्हा वापरावा
कधीही न बदलणाऱ्या आणि बाहेरच्या सेवेशिवाय चालायला हव्या अशा मजकुरासाठी स्टॅटिक कोड योग्य असतात. Wi-Fi लॉगिन, कॉन्टॅक्ट कार्ड, साधा मजकूर आणि निश्चित खाते-डेटा असलेले पेमेंट कोड सहसा स्टॅटिक असतात, आणि Wi-Fi व vCard सारखे अनेक फॉरमॅट फक्त स्टॅटिक कोड म्हणूनच चालतात, कारण फोन डेटा ऑफलाइन वाचतो.
एकाच URL पेक्षा जास्त टिकायला हव्या अशा छापील साहित्यासाठी, म्हणजे पॅकेजिंग, फलक आणि माहितीपत्रकांसाठी, डायनॅमिक कोड योग्य असतात. रीडायरेक्ट सर्व्हरवर होत असल्याने मालक छपाईनंतरही गंतव्य बदलू शकतो, UTM पॅरामीटर जोडू शकतो आणि स्कॅन मोजू शकतो.
- स्टॅटिक: कोणत्याही सेवेवर अवलंबून नाही, कायम चालतो, बदलता किंवा ट्रॅक करता येत नाही
- डायनॅमिक: बदलता येणारे गंतव्य, स्कॅन संख्या आणि ॲनालिटिक्स, डेटा छोटा असल्याने कोड कमी दाट असू शकतो
- डायनॅमिक: रीडायरेक्ट सेवा बंद झाली किंवा खाते संपले तर चालत नाही
आधीच विचार करावा असा तोटा
डायनॅमिक QR कोडचा मुख्य धोका म्हणजे तो रीडायरेक्ट सेवा चालू राहण्यावर अवलंबून असतो. प्रदाता बंद झाला, अटी बदलल्या किंवा सबस्क्रिप्शन संपले, तर छापलेल्या सर्व प्रती एकदम चालेनाशा होऊ शकतात. मोठ्या प्रमाणात छपाई करणारे मालक अनेकदा स्वतःचे डोमेन वापरू देणारा प्रदाता निवडतात, किंवा गरज पडल्यास पुन्हा छापता यावे म्हणून प्रत्येक कोडची नोंद ठेवतात.
