کد در واقع چه چیزی دارد
کد QR واقعیت افزوده لینکی عادی دارد؛ خود کد چیز خاصی ندارد. واقعیت افزوده از چیزی میآید که لینک باز میکند، مثل صفحه وبی که از دوربین استفاده میکند، فایل مدل سهبعدیای که گوشی میتواند در اتاق بگذارد، یا اپلیکیشنی نصبشده.
کاربردهای رایج شامل پیشنمایش محصول روی بستهبندی، مبلمان به اندازه واقعی در اتاق، مطالب اضافه موزه و نمایشگاه، و پوستر یا کارت تبریک متحرک است.
تجربه چگونه ارائه میشود
سه مسیر رایج هست. Web AR در مرورگر گوشی بدون نصب کار میکند و از دوربین و، جایی که پشتیبانی شود، WebXR Device API استفاده میکند. در آیفون، AR Quick Look میتواند مدل USDZ را مستقیم از لینک در اتاق بگذارد. در اندروید، Scene Viewer همین کار را با مدلهای glTF یا GLB میکند.
اینکه کدام مسیر کار میکند به گوشی، مرورگر و قالب مدل بستگی دارد، پس بسیاری از صفحههای AR دستگاه را تشخیص میدهند و گزینه درست را برمیگزینند.
- Web AR در مرورگر، از جمله WebXR جایی که موجود باشد
- AR Quick Look در iOS با فایلهای USDZ
- Scene Viewer در اندروید با فایلهای glTF یا GLB
- اپلیکیشنی اختصاصی که با دیپلینک باز میشود
کد بهعنوان لنگر
بعضی سامانههای AR از کد چاپی یا طرح دور آن بهعنوان هدف ردیابی هم استفاده میکنند. دوربین تصویر را تشخیص میدهد و محتوای مجازی را به آن میچسباند، پس انیمیشن انگار روی پوستر یا بسته نشسته است.
این کاری جدا از اسکن لینک است و با چاپ تخت و خوشنور بهتر کار میکند. قرار دادن کد جایی که مردم بتوانند آسان اسکنش کنند باز هم از همه مهمتر است، چون تا لینک باز نشود هیچ اتفاقی نمیافتد.