Wat de code echt bevat
Een AR-QR-code bevat een gewone link; aan de code zelf is niets bijzonders. De augmented reality komt voort uit wat de link opent, zoals een webpagina die de camera gebruikt, een 3D-modelbestand dat de telefoon in de kamer kan plaatsen, of een geïnstalleerde app.
Veelvoorkomende toepassingen zijn productvoorbeelden op verpakkingen, meubels op ware grootte in een kamer, extra's bij musea en tentoonstellingen, en geanimeerde posters of wenskaarten.
Hoe de ervaring wordt geleverd
Er zijn drie gangbare routes. Web-AR draait in de browser van de telefoon zonder installatie, met de camera en, waar ondersteund, de WebXR Device API. Op de iPhone kan AR Quick Look een USDZ-model vanaf een link rechtstreeks in de kamer plaatsen. Op Android kan Scene Viewer hetzelfde doen met glTF- of GLB-modellen.
Welke route werkt hangt af van de telefoon, de browser en het modelformaat, dus veel AR-pagina’s herkennen het apparaat en kiezen de juiste optie.
- Web-AR in de browser, inclusief WebXR waar beschikbaar
- iOS AR Quick Look met USDZ-bestanden
- Android Scene Viewer met glTF- of GLB-bestanden
- Een eigen app, geopend via een deep link
De code als anker
Sommige AR-systemen gebruiken ook de gedrukte code, of het beeld eromheen, als volgdoel. De camera herkent het beeld en verankert de virtuele inhoud eraan, zodat een animatie op de poster of verpakking lijkt te staan.
Dit is een andere taak dan de link scannen, en het werkt beter met een vlakke, goed verlichte afdruk. De code plaatsen waar mensen hem makkelijk kunnen scannen blijft het belangrijkst, want er gebeurt niets voordat de link opent.