Co obejmuje norma
ISO/IEC 15438 określa symbologię PDF417: wzorce początku i końca, wskaźniki rzędów, wzorce słów kodowych, tryby kompresji tekstu, bajtów i liczb oraz poziomy korekcji błędów. Obejmuje też pokrewne warianty, takie jak zwarty PDF417, czasem nazywany skróconym PDF417.
PDF417 opracował Ynjiun P. Wang w Symbol Technologies w 1991 roku. Nazwa pochodzi od jego słów kodowych, z których każde ma szerokość 17 modułów i składa się z 4 kresek i 4 odstępów.
Budowa i pojemność
Symbol PDF417 ma od 3 do 90 rzędów i od 1 do 30 kolumn danych. Korekcja błędów używa kodów Reeda-Solomona nad ciałem 929 wartości, z dziewięcioma poziomami od 0 do 8, które dodają od 2 do 512 słów kodowych korekcji błędów.
W maksimum symbol mieści z grubsza 1850 znaków tekstu, 2710 cyfr albo 1108 bajtów. Mniejszy wariant MicroPDF417 ma własną normę, ISO/IEC 24728.
- Rzędy: od 3 do 90
- Kolumny danych: od 1 do 30
- Każde słowo kodowe: 17 modułów, 4 kreski i 4 odstępy
- Poziomy korekcji błędów: od 0 do 8
Wydania i zastosowanie
Pierwsze wydanie ISO opublikowano w 2001 roku, po nim ukazało się wydanie z 2006 roku i obecne z 2015. PDF417 używa się na wielu północnoamerykańskich prawach jazdy i dowodach tożsamości, na papierowych kartach pokładowych w formacie IATA bar coded boarding pass oraz na dokumentach przewozowych i urzędowych.