มาตรฐานครอบคลุมอะไร
ISO/IEC 15438 กำหนดสัญลักษณ์ PDF417 ได้แก่ ลวดลายเริ่มและหยุด ตัวบ่งชี้แถว ลวดลายโค้ดเวิร์ด โหมดการบีบอัดข้อความ ไบต์ และตัวเลข และระดับการแก้ไขข้อผิดพลาด ยังครอบคลุมรูปแบบที่เกี่ยวข้อง เช่น compact PDF417 ซึ่งบางครั้งเรียก truncated PDF417
PDF417 พัฒนาโดย Ynjiun P. Wang ที่ Symbol Technologies ในปี 1991 ชื่อมาจากโค้ดเวิร์ด แต่ละตัวกว้าง 17 โมดูล ประกอบด้วย 4 แท่งและ 4 ช่องว่าง
โครงสร้างและความจุ
สัญลักษณ์ PDF417 มี 3 ถึง 90 แถว และ 1 ถึง 30 คอลัมน์ข้อมูล การแก้ไขข้อผิดพลาดใช้รหัส Reed–Solomon บนฟีลด์ที่มี 929 ค่า มีเก้าระดับตั้งแต่ 0 ถึง 8 ซึ่งเพิ่มโค้ดเวิร์ดแก้ไขข้อผิดพลาดระหว่าง 2 ถึง 512 ตัว
สูงสุดสัญลักษณ์เก็บได้ราว 1,850 ตัวอักษรข้อความ 2,710 หลัก หรือ 1,108 ไบต์ MicroPDF417 ซึ่งเป็นรูปแบบที่เล็กกว่ามีมาตรฐานของตัวเอง คือ ISO/IEC 24728
- แถว: 3 ถึง 90
- คอลัมน์ข้อมูล: 1 ถึง 30
- โค้ดเวิร์ดแต่ละตัว: 17 โมดูล 4 แท่งและ 4 ช่องว่าง
- ระดับการแก้ไขข้อผิดพลาด: 0 ถึง 8
ฉบับและการใช้งาน
ฉบับ ISO แรกเผยแพร่ในปี 2001 ตามด้วยฉบับปี 2006 และฉบับปัจจุบันปี 2015 PDF417 ใช้บนใบขับขี่และบัตรประจำตัวในอเมริกาเหนือจำนวนมาก บนบอร์ดดิงพาสกระดาษตามรูปแบบบอร์ดดิงพาสบาร์โค้ดของ IATA และบนเอกสารขนส่งและเอกสารราชการ