Co obejmuje norma
ISO/IEC 16022 określa symbologię Data Matrix: jej wzorzec wyszukiwania w kształcie litery L, kropkowaną ścieżkę zegarową na dwóch przeciwległych krawędziach, rozmiary symboli, schematy kodowania i korekcję błędów. Podaje też referencyjny algorytm dekodowania i wymagania dotyczące jakości druku.
Obecna forma, ECC 200, używa korekcji błędów Reeda-Solomona i jest tym, czego używają niemal wszystkie nowoczesne kody Data Matrix. Starsze warianty od ECC 000 do ECC 140 używały kodowania splotowego i zachowano je tylko dla zastosowań starszego typu.
Rozmiary i pojemność
Symbole ECC 200 występują w rozmiarach kwadratowych od 10 × 10 do 144 × 144 modułów oraz w zestawie rozmiarów prostokątnych. Największy kwadratowy symbol mieści do 3116 cyfr, 2335 znaków alfanumerycznych albo 1556 bajtów.
Dodatkowe rozmiary prostokątne, znane jako DMRE, znormalizowano później osobno w ISO/IEC 21471. Data Matrix potrzebuje strefy ciszy o szerokości jednego modułu, znacznie węższej niż cztery moduły kodu QR.
- Rozmiary kwadratowe: od 10 × 10 do 144 × 144 modułów
- Największa pojemność: 3116 cyfr albo 1556 bajtów
- Korekcja błędów: Reed-Solomon (ECC 200)
- Strefa ciszy: 1 moduł
Wydania i zastosowanie
Pierwsze wydanie ISO opublikowano w 2000 roku, a drugie w 2006. Wydanie z 2006 roku pozostawało głównym odniesieniem przez wiele lat, aż do opublikowania trzeciego wydania w 2024. Zasady branżowe, takie jak GS1 DataMatrix, budują na tej normie, dodając znak FNC1 i identyfikatory zastosowania GS1.
Data Matrix jest szeroko używany do znakowania małych części, w elektronice, farmacji i na etykietach w ochronie zdrowia, gdzie przydają się jego zwarty rozmiar i tolerancja wobec bezpośredniego znakowania części.