Τι καλύπτει το πρότυπο
Το ISO/IEC 15438 καθορίζει τη συμβολογία PDF417: τα μοτίβα έναρξης και λήξης, τους δείκτες γραμμής, τα μοτίβα των κωδικών λέξεων, τους τρόπους συμπίεσης κειμένου, byte και αριθμών και τα επίπεδα διόρθωσης σφαλμάτων. Καλύπτει επίσης συγγενείς παραλλαγές, όπως το συμπαγές PDF417, που λέγεται και truncated PDF417.
Το PDF417 αναπτύχθηκε από τον Ynjiun P. Wang στη Symbol Technologies το 1991. Το όνομα προέρχεται από τις κωδικές λέξεις του, καθεμία πλάτους 17 μονάδων από 4 γραμμές και 4 κενά.
Δομή και χωρητικότητα
Ένα σύμβολο PDF417 έχει 3 έως 90 γραμμές και 1 έως 30 στήλες δεδομένων. Η διόρθωση σφαλμάτων χρησιμοποιεί κώδικες Reed–Solomon πάνω σε σώμα 929 τιμών, με εννέα επίπεδα από 0 έως 8 που προσθέτουν από 2 έως 512 κωδικές λέξεις διόρθωσης σφαλμάτων.
Στο μέγιστο, ένα σύμβολο χωρά περίπου 1.850 χαρακτήρες κειμένου, 2.710 ψηφία ή 1.108 byte. Η μικρότερη παραλλαγή MicroPDF417 έχει δικό της πρότυπο, το ISO/IEC 24728.
- Γραμμές: 3 έως 90
- Στήλες δεδομένων: 1 έως 30
- Κάθε κωδική λέξη: 17 μονάδες, 4 γραμμές και 4 κενά
- Επίπεδα διόρθωσης σφαλμάτων: 0 έως 8
Εκδόσεις και χρήση
Η πρώτη έκδοση ISO δημοσιεύτηκε το 2001, ακολουθούμενη από έκδοση του 2006 και την τρέχουσα έκδοση του 2015. Το PDF417 χρησιμοποιείται σε πολλά διπλώματα οδήγησης και ταυτότητες της Βόρειας Αμερικής, σε χάρτινες κάρτες επιβίβασης βάσει της μορφής bar coded boarding pass της IATA και σε έγγραφα αποστολών και δημόσιου τομέα.