Četiri dužine GTIN-a
GTIN je broj, a ne bar kod. Isti GTIN mogu da nose različiti bar kodovi zavisno od toga gde se artikal skenira: maloprodajni proizvod obično ima EAN-13 ili UPC-A, kutija može koristiti ITF-14 ili GS1-128, a pakovanje leka GS1 DataMatrix.
U bazama podataka GTIN-ovi se obično čuvaju kao 14 cifara, pri čemu se kraći GTIN-ovi dopunjuju početnim nulama, pa sve dužine staju u jedno polje.
- GTIN-8: mala pakovanja, nosi ga EAN-8
- GTIN-12: nosi ga UPC-A, koristi se uglavnom u SAD i Kanadi
- GTIN-13: nosi ga EAN-13
- GTIN-14: nivoi pakovanja kao što su kutije, često ga nosi ITF-14
Odakle dolaze GTIN-ovi
Kompanije dobijaju GTIN-ove licenciranjem prefiksa kompanije od GS1 članice u svojoj zemlji, a zatim numerišu sopstvene proizvode pod tim prefiksom. Trgovci i onlajn tržišta često proveravaju da li se GTIN proizvoda poklapa sa registrovanim prefiksom vlasnika brenda.
GS1 objavljuje pravila dodele koja kažu kada promena proizvoda zahteva novi GTIN, na primer promena deklarisane neto količine ili nova varijanta koju kupac želi da razlikuje.
GTIN-ovi u 2D kodovima
GTIN se prenosi i u 2D kodove. U GS1 DataMatrixu pojavljuje se posle identifikatora aplikacije (01), a u QR kodu koji koristi GS1 Digital Link pojavljuje se u veb-adresi, kao u https://id.gs1.org/01/09506000134352.