Cztery długości GTIN
GTIN to numer, a nie kod kreskowy. Ten sam GTIN mogą nieść różne kody kreskowe, zależnie od tego, gdzie towar jest skanowany: produkt detaliczny ma zwykle EAN-13 lub UPC-A, karton może używać ITF-14 lub GS1-128, a opakowanie leku GS1 DataMatrix.
W bazach danych GTIN-y przechowuje się zwykle jako 14 cyfr, a krótsze uzupełnia zerami z przodu, żeby każda długość mieściła się w jednym polu.
- GTIN-8: małe opakowania, niesiony przez EAN-8
- GTIN-12: niesiony przez UPC-A, używany głównie w USA i Kanadzie
- GTIN-13: niesiony przez EAN-13
- GTIN-14: poziomy opakowań, takie jak kartony, często niesiony przez ITF-14
Skąd biorą się GTIN-y
Firmy otrzymują GTIN-y, licencjonując prefiks firmy od organizacji członkowskiej GS1 w swoim kraju, a następnie numerując własne produkty pod tym prefiksem. Sklepy i internetowe platformy handlowe często sprawdzają, czy GTIN produktu zgadza się z zarejestrowanym prefiksem właściciela marki.
GS1 publikuje zasady przydziału określające, kiedy zmiana produktu wymaga nowego GTIN, na przykład zmiana deklarowanej zawartości netto albo nowy wariant, który kupujący chciałby odróżnić.
GTIN w kodach 2D
GTIN przechodzi do kodów 2D. W GS1 DataMatrix pojawia się po identyfikatorze zastosowania (01), a w kodzie QR używającym GS1 Digital Link znajduje się w adresie internetowym, na przykład https://id.gs1.org/01/09506000134352.