استاندارد چه چیزی را پوشش میدهد
ISO/IEC 16022 نمادگان Data Matrix را مشخص میکند: الگوی یاب L شکل، ریل ساعت نقطهچین روی دو لبه مقابل، اندازههای نماد، طرحهای کدگذاری و تصحیح خطا. الگوریتم رمزگشایی مرجع و الزامهای کیفیت چاپ را هم بیان میکند.
شکل کنونی، ECC 200، تصحیح خطای Reed–Solomon به کار میبرد و همان است که تقریباً همه کدهای Data Matrix امروزی استفاده میکنند. گونههای قدیمیتر ECC 000 تا ECC 140 کدگذاری کانولوشنی داشتند و فقط برای کاربردهای قدیمی نگه داشته شدهاند.
اندازهها و ظرفیت
نمادهای ECC 200 در اندازههای مربعی از ۱۰ × ۱۰ تا ۱۴۴ × ۱۴۴ ماژول و مجموعهای از اندازههای مستطیلی عرضه میشوند. بزرگترین نماد مربعی تا ۳٬۱۱۶ رقم، ۲٬۳۳۵ نویسه الفباییعددی یا ۱٬۵۵۶ بایت جا میدهد.
اندازههای مستطیلی اضافی، معروف به DMRE، بعداً جداگانه در ISO/IEC 21471 استاندارد شدند. Data Matrix حاشیه سکوت یک ماژولی میخواهد، بسیار باریکتر از چهار ماژول کد QR.
- اندازههای مربعی: ۱۰ × ۱۰ تا ۱۴۴ × ۱۴۴ ماژول
- بیشترین ظرفیت: ۳٬۱۱۶ رقم یا ۱٬۵۵۶ بایت
- تصحیح خطا: Reed–Solomon (ECC 200)
- حاشیه سکوت: ۱ ماژول
ویرایشها و کاربرد
نخستین ویرایش ISO در سال ۲۰۰۰ منتشر شد و دومی در ۲۰۰۶. ویرایش ۲۰۰۶ سالها مرجع اصلی ماند، تا اینکه ویرایش سوم در ۲۰۲۴ منتشر شد. قواعد صنعتی مثل GS1 DataMatrix بر این استاندارد بنا میشوند و نویسه FNC1 و شناسههای کاربردی GS1 را اضافه میکنند.
Data Matrix برای نشانهگذاری قطعات کوچک، الکترونیک، دارو و برچسبهای بخش سلامت بسیار استفاده میشود، جایی که اندازه فشردهاش و تحمل نشانهگذاری مستقیم روی قطعه مفید است.