قالب WIFI:
کد QR وایفای یک خط متن دارد که با WIFI: شروع میشود و فیلدها را با نقطهویرگول جدا فهرست میکند و با دو نقطهویرگول تمام میشود. برای شبکه معمول خانه یا دفتر شبیه WIFI:T:WPA;S:MyNetwork;P:secret;; است که در آن T نوع امنیت، S نام شبکه (SSID) و P رمز عبور است.
این قالب از پروژههای متنباز خوانشگر بارکد بیرون آمد و به قراردادی عملی تبدیل شد. ویرایشهای اخیر مشخصات WPA3 از Wi-Fi Alliance قالب URI بسیار نزدیکی را توصیف میکنند که فیلدهای اختیاری برای ویژگیهای امنیتی جدیدتر اضافه میکند.
- T: نوع امنیت، معمولاً WPA، WEP یا nopass برای شبکه باز
- S: نام شبکه (SSID)، دقیقاً همانطور که دیده میشود، حساس به بزرگی و کوچکی حروف
- P: رمز عبور؛ برای شبکه باز حذفش کنید
- H:true شبکه پنهان را نشان میدهد که نامش را پخش نمیکند
انواع امنیت و نویسههای خاص
مقدار WPA برای WPA، WPA2 و، در عمل، بیشتر شبکههای شخصی WPA3 به کار میرود، چون گوشیها هنگام اتصال پروتکل دقیق را مذاکره میکنند. WEP قدیمی و ناامن است و nopass برای شبکههای باز بدون رمز عبور است. شبکههای سازمانی که نام کاربری و گواهی میخواهند با این قالب ساده خوب پوشش داده نمیشوند.
اگر نام شبکه یا رمز عبور بکاسلش، نقطهویرگول، ویرگول، دو نقطه یا گیومه دوتایی داشته باشد، آن نویسه باید با بکاسلش گریز داده شود. مثلاً رمز عبوری که pass;word نوشته میشود بهصورت pass\;word کدگذاری میشود. اشتباه در این مورد یکی از رایجترین دلایل کدی است که اسکن میشود ولی وصل نمیکند.
پشتیبانی گوشیها و روش درست
برنامههای دوربین داخلی در آیفون (از حدود iOS 11) و اندروید (از حدود Android 10) کدهای وایفای را میشناسند و پیشنهاد اتصال به شبکه میدهند. گوشیهای قدیمیتر ممکن است به برنامه اسکنر جداگانه نیاز داشته باشند.
رمز عبور بهصورت متن ساده درون کد ذخیره میشود، پس هر کسی که بتواند آن را اسکن کند میتواند بخواندش. شبکههای مهمان انتخاب مناسبیاند، و هر بار که رمز عبور عوض شود باید کد دوباره ساخته شود، چون متن در تصویر چاپی ثابت است.