چه چیزی ظرفیت را تعیین میکند
سه چیز تعیین میکند چقدر جا میشود: نسخه، سطح تصحیح خطا و حالت کدگذاری. نسخه بزرگتر ماژول بیشتری دارد، سطح تصحیح خطای پایینتر ماژولهای بیشتری برای داده باقی میگذارد، و حالت فشردهای مثل عددی نویسه بیشتری در هر بیت جا میدهد.
اعداد منتشرشده حداکثر برای محتوایی هستند که از ابتدا تا انتها یک حالت را به کار میبرد. محتوای واقعی، مثل یک URL با حروف بزرگ و کوچک و نمادها، معمولاً در حالت بایتی قرار میگیرد و نویسه کمتری جا میدهد.
ظرفیت در دو سر طیف
فهرست زیر کوچکترین و بزرگترین کدهای QR را نشان میدهد. هر نسخه و سطح دیگری بین این مقادیر قرار میگیرد.
- نسخه 1-L: ۴۱ رقم، ۲۵ الفباییعددی، ۱۷ بایت، ۱۰ کانجی
- نسخه 1-H: ۱۷ رقم، ۱۰ الفباییعددی، ۷ بایت، ۴ کانجی
- نسخه 40-L: ۷٬۰۸۹ رقم، ۴٬۲۹۶ الفباییعددی، ۲٬۹۵۳ بایت، ۱٬۸۱۷ کانجی
- نسخه 40-H: ۳٬۰۵۷ رقم، ۱٬۸۵۲ الفباییعددی، ۱٬۲۷۳ بایت، ۷۸۴ کانجی
ظرفیت در عمل
اینکه بشود چیز زیادی ذخیره کرد به این معنا نیست که باید کرد. کدی نزدیک حداکثر ظرفیتش ماژولهای بسیار ریز دارد که چاپ بزرگ، دست ثابت و دوربین خوب میخواهد و در نور ضعیف بیشتر شکست میخورد.
برای لینکها، URL کوتاه کد را کوچک و مقاوم نگه میدارد. برای محتوایی مثل vCard یا جزئیات Wi-Fi، حذف فیلدهای اختیاری همین اثر را دارد. تعداد بایت به بایتهای کدگذاریشده اشاره دارد، پس نویسههای خارج از لاتین پایه که در UTF-8 هرکدام چند بایت میگیرند تعداد نویسههای جاشونده را کم میکنند.