อะไรกำหนดความจุ
มีสามอย่างที่กำหนดว่าใส่ข้อมูลได้เท่าไร ได้แก่ เวอร์ชัน ระดับการแก้ไขข้อผิดพลาด และโหมดการเข้ารหัส เวอร์ชันที่ใหญ่กว่ามีโมดูลมากกว่า ระดับการแก้ไขข้อผิดพลาดที่ต่ำกว่าเหลือโมดูลให้ข้อมูลมากกว่า และโหมดที่กะทัดรัด เช่น ตัวเลข อัดอักขระได้มากกว่าต่อหนึ่งบิต
ตัวเลขที่เผยแพร่เป็นค่าสูงสุดสำหรับเนื้อหาที่ใช้โหมดเดียวตลอด เนื้อหาจริง เช่น URL ที่มีตัวพิมพ์เล็กใหญ่ปนกันและสัญลักษณ์ มักตกอยู่ในโหมดไบต์และใส่อักขระได้น้อยกว่า
ความจุที่ค่าสุดขีด
รายการด้านล่างแสดง QR Code ที่เล็กที่สุดและใหญ่ที่สุด เวอร์ชันและระดับอื่นทุกแบบอยู่ระหว่างค่าเหล่านี้
- เวอร์ชัน 1-L: ตัวเลข 41 หลัก ตัวอักษรและตัวเลข 25 ตัว 17 ไบต์ คันจิ 10 ตัว
- เวอร์ชัน 1-H: ตัวเลข 17 หลัก ตัวอักษรและตัวเลข 10 ตัว 7 ไบต์ คันจิ 4 ตัว
- เวอร์ชัน 40-L: ตัวเลข 7,089 หลัก ตัวอักษรและตัวเลข 4,296 ตัว 2,953 ไบต์ คันจิ 1,817 ตัว
- เวอร์ชัน 40-H: ตัวเลข 3,057 หลัก ตัวอักษรและตัวเลข 1,852 ตัว 1,273 ไบต์ คันจิ 784 ตัว
ความจุในทางปฏิบัติ
เก็บได้มากไม่ได้แปลว่าควรเก็บ โค้ดที่ใกล้ค่าสูงสุดมีโมดูลเล็กจิ๋วที่ต้องพิมพ์ใหญ่ ถือมือนิ่ง และใช้กล้องดี และพลาดบ่อยกว่าในที่แสงน้อย
สำหรับลิงก์ URL สั้นทำให้โค้ดเล็กและทนทาน สำหรับเนื้อหาอย่าง vCard หรือรายละเอียด Wi-Fi การตัดฟิลด์ที่ไม่จำเป็นก็ได้ผลเหมือนกัน จำนวนไบต์หมายถึงไบต์ที่เข้ารหัสแล้ว อักขระนอกอักษรละตินพื้นฐานซึ่งใช้หลายไบต์ต่อตัวใน UTF-8 จึงทำให้ใส่อักขระได้น้อยลง