Jak działa tarcza
Kod Aztec odczytuje się od środka na zewnątrz. Koncentryczne kwadraty pośrodku tworzą wzorzec wyszukiwania, a dane są ułożone w warstwach, które go otaczają. Ponieważ skaner lokalizuje symbol po jego środku, wokół krawędzi nie jest potrzebny pusty margines.
Dzięki temu Aztec sprawdza się na zatłoczonych biletach i ekranach telefonów, gdzie miejsca jest mało. Wynaleźli go w 1995 roku Andrew Longacre Jr. i współpracownicy z firmy Welch Allyn, a znormalizowano go jako ISO/IEC 24778.
Rozmiary i pojemność
Aztec występuje w formie zwartej z mniejszą tarczą oraz w formie pełnej dla większych ilości danych. W odróżnieniu od QR ilość korekcji błędów można wybierać w szerokim zakresie, z zalecaną wartością domyślną około jednej czwartej symbolu.
- Najmniejszy symbol: 15×15 modułów (zwarty)
- Największy symbol: 151×151 modułów (pełny)
- Maksymalna pojemność: do 3832 cyfr, 3067 znaków alfanumerycznych albo 1914 bajtów
- Strefa ciszy: niewymagana
Gdzie pojawiają się kody Aztec
Aztec jest częsty na biletach kolejowych i komunikacji publicznej, w tym na wielu biletach drukowanych i mobilnych w Europie. To także jedna z symbologii dozwolonych na kartach pokładowych linii lotniczych, obok PDF417 i QR, używana też na niektórych dokumentach rejestracyjnych pojazdów i biletowych.