EMV QR spesifikasyonu neyi kapsar
EMVCo'nun EMV QR kod spesifikasyonu, ödeme verilerinin sıradan bir QR kodun içinde nasıl düzenleneceğini tanımlar. İki modda gelir. Satıcı Tarafından Sunulan Modda (MPM) işyeri bir kod gösterir ve müşteri onu bir bankacılık veya cüzdan uygulamasıyla tarar. Tüketici Tarafından Sunulan Modda (CPM) müşterinin uygulaması bir kod gösterir ve işyeri onu kasada tarar.
Spesifikasyon bir ödeme ağı oluşturmaz. Ortak bir veri biçimidir; bu yüzden bir ulusal sistem veya kart ağı, içeriğin geri kalanını aynı tutarak kendi hesap bilgilerini ekleyebilir. Brezilya'daki Pix, Tayland'daki PromptPay, Singapur'daki SGQR, Malezya'daki DuitNow, Endonezya'daki QRIS, Vietnam'daki VietQR ve Hindistan'daki Bharat QR'ın yapısal olarak birbirine benzemesinin nedeni budur.
İçerik nasıl yapılandırılır
MPM içeriği, her biri iki haneli bir kimlik, iki haneli bir uzunluk ve değer olarak yazılan veri nesnelerinden oluşan bir dizedir. Örneğin 5303840, kimlik 53 (işlem para birimi), uzunluk 03, değer 840 (ISO 4217 sayısal biçiminde ABD doları) anlamına gelir. Nesneler ayırıcı olmadan birbirini izler ve bazı kimlikler aynı biçimde kendi iç içe nesnelerini içeren şablonlardır.
İçerik 00 kimliğiyle başlamalı ve bir sağlama toplamı olan 63 kimliğiyle bitmelidir. Sağlama toplamı, dört onaltılık karakter olarak yazılan bir CRC-16/CCITT-FALSE değeridir ve 6304 karakterleri dahil kendisinden önceki her şey üzerinden hesaplanır. Farklı bir sağlama toplamı hesaplayan tarayıcı kodu reddeder; bu da çoğu yazım veya kopyalama hatasını yakalar.
- 00: içerik biçimi göstergesi, her zaman 01
- 01: başlatma noktası, statik için 11 veya dinamik için 12
- 26–51: işyeri hesap bilgisi şablonları
- 52: işyeri kategori kodu (MCC)
- 53: para birimi (ISO 4217 sayısal) ve 54: tutar
- 58: ülke kodu, 59: işyeri adı, 60: şehir
- 62: fatura veya referans numarası gibi ek veri; 63: CRC
Statik ve dinamik kodlar
Statik EMV QR kod (başlatma noktası 11) bir kez basılıp yeniden kullanılır ve müşteri tutarı yazar. Dinamik kod (başlatma noktası 12) tek bir işlem için üretilir ve genellikle tutarı ve bir referansı taşır; böylece müşteri yalnızca onaylar. Tezgâh çıkartmaları genellikle statiktir; kasa ekranındaki veya faturadaki kodlar genellikle dinamiktir.