ข้อกำหนด EMV QR ครอบคลุมอะไร
ข้อกำหนด EMV QR Code จาก EMVCo กำหนดว่าข้อมูลการชำระเงินจัดวางอย่างไรภายใน QR Code ปกติ มีสองโหมด ในโหมด Merchant-Presented (MPM) ร้านค้าแสดงโค้ดและลูกค้าสแกนด้วยแอปธนาคารหรือกระเป๋าเงิน ในโหมด Consumer-Presented (CPM) แอปของลูกค้าแสดงโค้ดและร้านค้าสแกนที่เคาน์เตอร์
ข้อกำหนดนี้ไม่ได้สร้างเครือข่ายการชำระเงิน เป็นรูปแบบข้อมูลร่วม ระบบแห่งชาติหรือเครือข่ายบัตรจึงเพิ่มรายละเอียดบัญชีของตัวเองได้ขณะที่ส่วนที่เหลือของข้อมูลคงเดิม นี่คือเหตุที่ Pix ในบราซิล PromptPay ในไทย SGQR ในสิงคโปร์ DuitNow ในมาเลเซีย QRIS ในอินโดนีเซีย VietQR ในเวียดนาม และ Bharat QR ในอินเดีย ล้วนมีโครงสร้างคล้ายกัน
โครงสร้างของข้อมูล
ข้อมูล MPM คือสตริงของออบเจกต์ข้อมูล แต่ละอันเขียนเป็น ID สองหลัก ความยาวสองหลัก และค่า ตัวอย่างเช่น 5303840 หมายถึง ID 53 (สกุลเงินของธุรกรรม) ความยาว 03 ค่า 840 (ดอลลาร์สหรัฐในรูปแบบตัวเลข ISO 4217) ออบเจกต์ต่อกันโดยไม่มีตัวคั่น และบาง ID เป็นเทมเพลตที่มีออบเจกต์ซ้อนในรูปแบบเดียวกัน
ข้อมูลต้องเริ่มด้วย ID 00 และจบด้วย ID 63 ซึ่งเป็นค่าตรวจสอบ ค่าตรวจสอบเป็นค่า CRC-16/CCITT-FALSE เขียนเป็นอักขระเลขฐานสิบหกสี่ตัว คำนวณจากทุกอย่างก่อนหน้า รวมอักขระ 6304 เครื่องสแกนที่คำนวณค่าตรวจสอบได้ต่างออกไปจะปฏิเสธโค้ด ซึ่งจับข้อผิดพลาดจากการพิมพ์หรือคัดลอกได้เกือบทั้งหมด
- 00: ตัวบ่งชี้รูปแบบข้อมูล เป็น 01 เสมอ
- 01: จุดเริ่มธุรกรรม 11 สำหรับแบบคงที่ หรือ 12 สำหรับแบบไดนามิก
- 26–51: เทมเพลตข้อมูลบัญชีร้านค้า
- 52: รหัสหมวดหมู่ร้านค้า (MCC)
- 53: สกุลเงิน (ตัวเลข ISO 4217) และ 54: จำนวนเงิน
- 58: รหัสประเทศ 59: ชื่อร้านค้า 60: เมือง
- 62: ข้อมูลเพิ่มเติม เช่นเลขที่บิลหรือหมายเลขอ้างอิง 63: CRC
โค้ดแบบคงที่และแบบไดนามิก
EMV QR Code แบบคงที่ (จุดเริ่มธุรกรรม 11) พิมพ์ครั้งเดียวและใช้ซ้ำ ลูกค้าพิมพ์จำนวนเงินเอง โค้ดแบบไดนามิก (จุดเริ่มธุรกรรม 12) สร้างขึ้นสำหรับธุรกรรมเดียว และมักมีจำนวนเงินกับหมายเลขอ้างอิง ลูกค้าจึงเพียงยืนยัน สติกเกอร์ที่พิมพ์ติดเคาน์เตอร์มักเป็นแบบคงที่ ส่วนโค้ดบนหน้าจอชำระเงินหรือใบแจ้งหนี้มักเป็นแบบไดนามิก