Waar het paspoort vandaan komt
Het digitale productpaspoort wordt ingevoerd door de EU-verordening ecologisch ontwerp voor duurzame producten, Verordening (EU) 2024/1781. De verordening legt het kader vast; aparte regels per productgroep bepalen welke producten een paspoort nodig hebben, welke gegevens het bevat en wanneer het van toepassing is.
Het eerste paspoort met een vaste datum is het batterijpaspoort. Volgens de EU-batterijverordening, Verordening (EU) 2023/1542, hebben bepaalde batterijen, waaronder batterijen voor elektrische voertuigen en grotere industriële batterijen, naar verwachting vanaf februari 2027 een paspoort nodig. Andere productgroepen, zoals textiel en staal, zullen volgens de plannen volgen, maar de tijdpaden hangen af van regels die nog worden vastgesteld.
Wat een paspoort bevat
De precieze velden hangen af van de productgroep, maar ze omvatten doorgaans informatie die kopers, reparateurs en recyclers helpt.
- Een unieke productidentificatie
- Materialen en zorgwekkende stoffen
- Koolstofvoetafdruk of andere milieugegevens waar vereist
- Instructies voor reparatie, reserveonderdelen en demontage
- Recycling en afvalverwerking aan het einde van de levensduur
De rol van de QR-code
Het paspoort is bereikbaar via een gegevensdrager op het product, en een QR-code is de meest besproken keuze. Door te scannen open je de paspoortgegevens, waarbij de toegang tot sommige details beperkt is tot bevoegde partijen zoals reparateurs of autoriteiten.
Veel merken willen GS1 Digital Link gebruiken, zodat dezelfde QR-code het product aan de kassa kan identificeren en zijn paspoort kan openen. De definitieve technische regels, waaronder welke identificatiecodes en dragers worden geaccepteerd, worden vastgelegd in de uitvoeringshandelingen.