داده عمومی و خصوصی در یک کد
SQRC شبیه کد QR معمولی است ولی میتواند دو نوع داده حمل کند. بخش عمومی را هر اسکنر QR استاندارد میخواند. بخش خصوصی رمزگذاری شده است و فقط اسکنری که با کلید متناظر پیکربندی شده بتواند آن را بخواند.
این اجازه میدهد یک کد چاپی به دو مخاطب خدمت کند. مشتری ممکن است صفحه محصول یا شماره مرجع را ببیند، در حالی که یک خوانشگر دستی مجاز در انبار جزئیات داخلی را هم میبیند که هرگز برای عموم دیده نمیشد.
کاربردهای رایج و محدودیتها
SQRC جایی به کار میرود که کد باید روی اقلام عمومی جابهجا شود ولی اطلاعاتی داخلی نگه دارد، مثل کارت شناسایی، ردیابی داخلی یا اسنادی با جزئیات شخصی. خواندن بخش خصوصی خوانشگرهای سازگار و مدیریت کلید از سوی فروشنده میخواهد.
رمزگذاری داده پنهان را از خوانده شدن محافظت میکند، ولی مانع کپی گرفتن از کل کد نمیشود. اگر کپی نگرانی است، خوانشگر یا سامانه پشتصحنه باید بررسیهای خودش را داشته باشد.