Jak wygląda i gdzie się znajduje
Wzorzec wyrównania to ciemny pierścień 5 × 5, jasny pierścień 3 × 3 i pojedynczy ciemny moduł pośrodku. Wersja 1 nie ma żadnego, wersja 2 ma jeden blisko prawego dolnego rogu, a liczba rośnie wraz z rozmiarem kodu.
Wzorce leżą w stałych miejscach podanych w normie dla każdej wersji. Rozmieszczone są na regularnej siatce, z pominięciem każdego miejsca, które nakładałoby się na wzorzec wyszukiwania.
- Wersja 1: brak
- Wersje 2–6: 1
- Wersje 7–13: 6
- Wersje 14–20: 13
- Wersje 21–27: 22
- Wersje 28–34: 33
- Wersje 35–40: 46
Po co są potrzebne
Same wzorce wyszukiwania wystarczą do zlokalizowania małego kodu, ale duży kod fotografowany pod kątem albo wydrukowany na zakrzywionej powierzchni jest zniekształcony. Wzorce wyrównania dają czytnikowi dodatkowe punkty odniesienia, żeby mógł przypisać każdy moduł do właściwego miejsca.
Ten blisko prawego dolnego rogu jest szczególnie przydatny, bo w tym rogu nie ma wzorca wyszukiwania. Uszkodzenie wzorca wyrównania często da się naprawić, ale utrudnia dekodowanie bardziej niż uszkodzenie zwykłych modułów danych.