Hoe elk van beide werkt
NFC, near-field communication, gebruikt een kleine radiochip met antenne die een telefoon leest als je hem er heel dichtbij houdt, meestal binnen een paar centimeter. De tag heeft geen batterij nodig; het veld van de telefoon voedt hem. Een QR-code is inkt of pixels, gelezen door de camera vanaf een afstand die van de afdrukgrootte afhangt.
Beide kunnen een weblink, contactgegevens of andere kleine inhoud bevatten. NFC-tags slaan gegevens meestal op in het NDEF-formaat, terwijl een QR-code ze in het patroon zelf opslaat.
Kiezen tussen beide
QR-codes winnen op kosten en bereik: ze kunnen op alles worden gedrukt, op schermen worden getoond en van de andere kant van de kamer worden gelezen als ze groot genoeg zijn. NFC wint op gemak op korte afstand en in het donker, en kan onder een label of in een product verborgen zitten. Veel bedrijven gebruiken beide op dezelfde kaart, standaard of bord.
- Bereik: NFC een paar centimeter; QR van een paar centimeter tot vele meters, afhankelijk van de grootte
- Kosten: NFC vraagt een chip per item; een QR-code kost alleen drukwerk
- Lezen: NFC vraagt een telefoon met NFC aan; QR vraagt een camera en zicht op de code
- Zichtbaarheid: een QR-code laat mensen zien dat er iets te scannen valt; NFC heeft vaak een gedrukte aanwijzing nodig
- Schermen: QR-codes werken op displays; NFC niet