Paano nag-e-encode ng mga character ang Code 39
Ang bawat character ng Code 39 ay binubuo ng siyam na elemento, limang bar at apat na espasyo, at tatlo sa siyam ay malapad. Doon nagmula ang pangalang “3 of 9” sa nakapirming pattern na iyon, at ginagawa nitong self-checking ang code: ang maling basa ay karaniwang nagbubunga ng di-balidong pattern sa halip na maling character.
Ang bawat simbolo ay nagsisimula at nagtatapos sa asterisk, kaya hindi magagamit ang asterisk bilang data. Opsyonal ang mod-43 na check character, at ang Full ASCII mode ay puwedeng kumatawan sa ibang mga character sa pagsasama ng pares ng mga simbolo.
- Mga digit 0 hanggang 9
- Mga malalaking titik A hanggang Z
- Espasyo at ang mga simbolong - . $ / + %
- Start at stop na character: *
Saan ginagamit ang Code 39
Binuo ang Code 39 noong 1970s at sumikat dahil simple itong i-print at i-decode. Ginagamit pa rin ito sa industriya ng sasakyan, sa logistics ng depensa sa ilalim ng programang LOGMARS, at sa mga ID badge at panloob na label ng asset.
Ang kahinaan nito ay mababang density: mas malaking espasyo ang kailangan nito bawat character kaysa sa Code 128. Ang symbology ay tinukoy sa ISO/IEC 16388.